Emerytura rodzinna – komu i ile?

Odejście bliskiej osoby zawsze jest dla rodziny i przyjaciół przeżyciem tragicznym. Rozstania najgorzej znoszą osoby, które były najbardziej zżyte z nieboszczykiem. Szczególnie głębokie rany powstają w sercach dzieci, rodziców, a także współmałżonków, którzy spędzili ze sobą większość swojego życia. Pustki nic nie jest w stanie wypełnić, jednak państwo próbuje zminimalizować smutek i żal, jaki pozostał w duszach najbliższych.

Trudny moment przejścia

Ten moment jest trudny do zapomnienia: stajemy na ślubnym kobiercu i ujmując dłoń wybranka (tudzież wybranki) wypowiadamy słowa przysięgi z przekonaniem, że będziemy trwać przy naszej drugiej połówce po kres naszego świata. Owym „naszym światem” okazuje się właśnie ta druga osoba. Po latach, gdy delikatną, pomarszczoną dłoń kładziemy na zimnej ręce człowieka, z którym jeszcze nie tak dawno spędzaliśmy każdą wolną chwilę, czujemy jedynie rozdzierające cierpienie. Ból towarzyszący nam w tej trudnej chwili często nie pozwala ustać w miejscu bez wsparcia rodziny, a w głowie kłębi się jedynie samotna myśl: jak dalej żyć.

Przy odrobinie szczęścia możemy liczyć na wsparcie rodziny czy bliskich przyjaciół, jednak (jak już boleśnie się przekonaliśmy) nic nie może trwać wiecznie. Znajomi z czasem zaczynają powracać do codzienności i zajmować się swoimi sprawami, również rodzina, chociaż wciąż służy dobrym słowem i pomocą, nie kwapi się by bezgranicznie poświęcić się samotnej, starszej osobie.

Choć współczucie i żal są na porządku dziennym, odsiecz materialna w tej nowej i (przede wszystkim) trudnej sytuacji może pozostawiać wiele do życzenia. Na szczęście państwo postanowiło skinąć głową w kierunku zrozpaczonych wdów i wdowców i obdarować ich częścią wypracowanego przez współmałżonka funduszu.

Pośmiertne wsparcie

Wsparcie pośmiertne dla rodziny denata nie jest wcale takie oczywiste. Państwo nie ma obowiązku wypłacić należnej kwoty. Należy się o nią upomnieć, spełniając przy tym kilka warunków. Według artykułu 65 dotyczącego emerytur i rent, pieniężne wsparcie dla rodziny nazywane jest rentą rodzinną, a należy się ona nie tylko żonie, ale również i dzieciom oraz najbliższej rodzinie (np. rodzicom), będącej pod opieką zmarłego i współmałżonka. Zmarły powinien kwalifikować się do jednej z grup osób: niezdolnych do pracy z powodów zdrowotnych lub wieku, pobierających zasiłek przedemerytalny, posiadających świadczenie przedemerytalne, albo nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.

Kryteria przewidziane są również dla wnioskodawcy. Emerytura po małżonku przysługuje wtedy, jeśli wdowiec (wdowa) w chwili śmierci drugiej osoby miała ukończone minimum 50 lat lub posiadała zaświadczenie o niezdolności do pracy. Jeżeli zainteresowany nie spełnia powyższych wymogów, mimo wszystko może starać się dofinansowanie. W takim wypadku emerytura po zmarłym mężu przyznawana jest osobie wychowującej dzieci do lat 16 lub 18, jeśli wciąż się uczą (w przypadku dzieci kontynuujących naukę, dziedziczenie emerytury rodzinnej obowiązuje aż do osiągnięcia 25 lat, czyli ukończenia szkoły wyższej).

Na wykorzystanie szansy dotyczącej wsparcia ze strony ZUS-u mamy pięć lat od śmierci małżonka. W przypadku żyjących rodziców denata, otrzymują oni zapomogę, jeśli za życia ich dziecko wspierało ich finansowo lub byli oni pod jego stałą opieką. Musimy wspomnieć, że rodzinie nie będzie cała emerytura po mężu ile procent się więc należy? Emerytura rozdzielana jest w równych częściach pomiędzy wszystkie starające się o nią osoby. W przypadku, gdy w dokumentach widnieją dane tylko jednego przedstawiciela, otrzymuje on 85% z emerytury zmarłego, jeśli są to dwie osoby, kwota wzrasta do 90%. Maksymalne świadczenie to 95%, które przysługuje dla minimum trzech osób.

Podsumowanie

Według polskiego prawa przejście na emeryturę męża po jego śmierci jest równoznaczne ze zrezygnowaniem z własnej wypłaty emerytalnej. W przeciwieństwie do innych krajów Unii Europejskiej w naszym kraju jedna osoba może pobierać tylko jedno świadczenie.

W przypadku Niemiec lub Włoch wdowy i wdowcy prócz swojej wypłaty, dożywotnio otrzymują do 60% (w przypadku niepełnoletnich lub niepełnosprawnych dzieci nawet 100%) z funduszu emerytalnego współmałżonka.

Dodaj komentarz